Choroby

Podstawą rozpoznania chorób płuc są objawy oraz wywiad. Lekarz musi szczegółowo poznać warunki pracy pacjenta, rodzaje substancji, z jakimi się on styka, oraz sposoby ochrony przed niebezpiecznymi związkami. Ponieważ zawodowe choroby płuc często ujawniają się dopiero po upływie l O lub więcej lat, ważne jest zebranie dokładnego wywiadu o przeszłości zawodowej chorego. Należy również uwzględnić pozazawodowe zajęcia (hobby), mogące mieć związek z substancjami toksycznymi, oraz pamiętać o narażeniu domowników wskutek przenoszenia tych substancji na ubraniu, skórze i włosach. Badania diagnostyczne obejmują zwykle: badanie rentgenowskie klatki piersiowej, badania czynnościowe płuc oraz biopsję. Badanie radiologiczne klatki piersiowej pozwala wykryć charakterystyczne zacienienia w płucach. Biopsja pomaga ustalić rodzaj choroby oraz umożliwia rozpoznanie nowotworu płuc - częstego powikłania wielu chorób zawodowych. Posiewy plwociny wykonuje się w celu rozpoznania infekcji. W razie podejrzenia pylicy berylowej należy zbadać popłuczyny oskrzelowe-pęcherzykowe. W badaniu tym wprowadza się endoskop przez usta do oskrzeli, a następnie wstrzykuje przez rurkę płyn, aby wypłukać komórki nabłonka oskrzeli. Na berylozę wskazuje duża zawartość berylu w komórkach. Większość zawodowych chorób płuc jest nieuleczalna, a leczenie ogranicza się do łagodzenia dolegliwości. Jeśli niewydolność oddechowa postępuje, niezbędne bywa leczenie tlenem. W razie wystąpienia pierwszych objawów przeziębienia profilaktycznie podaje się antybiotyki, aby zapobiec wtórnemu zapaleniu płuc. Pylicę berylową leczy się czasem steroidami. Hospitalizacja może być wskazana w przypadku ostrego zapalenia płuc. Pacjenci z obrzękiem płuc lub krwotokiem do płuc wymagają podłączenia do respiratora. W leczeniu pylicy węglowej stosuje się leki rozszerzające oskrzela i ułatwiające oddychanie. Steroidy zapobiegają skurczowi oskrzeli, a leki moczopędne pozwalają uniknąć gromadzenia się płynów w płucach. Pylica krzemowa jest chorobą bardzo trudną do leczenia i właściwie nie ma skutecznego sposobu jej zwalczania. Chorym podaje się leki rozszerzające oskrzela i przeciwkaszlowe oraz antybiotyki. Płuco farmera leczy się steroidami w celu ograniczenia procesu zapalnego. Rokowania są lepsze niż w innych chorobach zawodowych pluć. Objawy często ustępują po zerwaniu kontaktu z czynnikiem wywołującym dolegliwości.